Oknopedia

Jak poradzić sobie z zaparowanymi oknami?

Przeważnie zimą, na oknach często dochodzi do kondensacji. Szczególnie rano para wodna skrapla się na zimnych oknach. Zdarza się to nie tylko w chłodne dni, ale także po prysznicu lub podczas gotowania. W niewielkich ilościach ta kondensacja nie stanowi problemu. Jeśli jednak występuje regularnie lub co gorsze permanentni, powstanie pleśń. Ponadto bardzo prawdopodobne jest uszkodzenie okna i fasady.

Kondensacja na oknie to tylko wilgoć w postaci pary, która jest obecna w powietrzu. Ciepłe powietrze absorbuje więcej wilgoci niż zimne. Jeśli temperatura w pomieszczeniu spada, para skrapla się i osiada na najchłodniejszym elemencie w pomieszczeniu którym zazwyczaj jest okno. Zwłaszcza w chłodne dni, kiedy różnica temperatur wewnątrz i na zewnątrz jest bardzo wysoka.

Zjawisko kondensacji może występować częściej w starych lub wadliwych oknach. Ale także brak wentylacji pomieszczeń, może prowadzić do skraplania się wody. Dopóki kondensacja nie gromadzi się zbyt długo w jednym miejscu i nie tworzy pleśni, nie ma powodu do zmartwień.

Możesz zapobiec skraplaniu
Wietrzenie pomieszczeń pomaga chronić okna przed wilgocią. Wykonywana prawidłowo jest dobrym sposób na pozbycie się zjawiska parowania okien. Zamiast zostawiać okna uchylone przez kilka godzin, należy je otwierać kilka razy dziennie na 10-15 minut, aby przewietrzyć pomieszczenie.

Jeszcze lepsza sposobem wietrzenia jest tak zwane “wietrzenie krzyżowe”, czyli otwieranie okien po przeciwnych stronach mieszkania lub domu – najlepiej z samego rana. Tak samo postępujemy po kąpieli: gdy skończymy, otwórzmy okno na 10-15 minut. Podczas wentylacji zakręcamy grzejnik, tym sposobem wymiana powietrza nastąpi szybciej. Większość ciepła pozostanie w pomieszczeniu, ponieważ ściany się nie wychłodzą. Pozostawienie okna uchylonego przez dłuższy czas nie jest tak skuteczne ponieważ daje niewielką wymianę powietrza.

Nie tylko okna
Ale nie tylko w oknach, również w narożach kondensacja może prowadzić do problemów. Ponieważ temperatury są tą tam niższe, może to prowadzić do skraplania. Jeśli ta wilgoć pozostaje w kącie przez długi czas, może to również prowadzić do powstania pleśni.

 


Kierunek otwierania drzwi

Przy zamówieniu drzwi zewnętrznych bardzo dużą rolę odgrywa podanie kierunku ich otwierania.

Najważniejsze jest określenie czy drzwi są lewe czy prawe przy konkretnym widoku (od wewnątrz lub od zewnątrz). Od prawidłowego określenia strony otwierania drzwi zależy bardzo wiele, a przede wszystkim komfort ich użytkowania. Określenie tego jest łatwiejsze niż się wydaje, a kombinacji jest 4 (zaprezentowaliśmy je na poniższych rysunkach). Najlepszym sposobem na określenie otwierania strony drzwi jest ustawienie się twarzą do drzwi, aby widoczne były zawiasy, tzn., aby skrzydło drzwiowe otwierało się w naszym kierunku. Dostępne są następujące opcje otwierania drzwi:

 

 

 


Balkon z klamką dwustronną i wkładką.

Praktycznym rozwiązaniem dla drzwi balkonowych jest zastosowanie klamki dwustronnej, która pozwoli na wygodne otwieranie i zamykanie balkonu od strony wewnętrznej jak i zewnętrznej.



Przy zastosowaniu szerokiego skrzydła balkonowego mamy dwie możliwość wyboru montażu klamki dwustronnej. Obie posiadamy w swojej ofercie. Są to:

  • Klamka dwustronna balkonowa (wkładka nad klamką):

    Zasuwnica balkonowa pozwala nam uzyskać drzwi balkonowe rozwierno-uchylne. Klamka, podobnie jak w typowych konstrukcjach uchylno – rozwiernych, posiada trzy
    pozycje:

 

  • Klamka dwustronna z zamkiem werandowym (wkładka pod klamką):
    Zasuwnica zamka werandowego posiada „języczek”, który możemy spotkać w klasycznych drzwiach, naciśnięcie klamki powoduje chowanie go. Całkowite ryglowanie drzwi balkonowych z zamkiem werandowym następuje po przekręceniu klamki do pozycji pionowej oraz zablokowaniu klamki poprzez przekręcenie klucza we wkładce.

    Uwaga! Drzwi balkonowe z zamkiem werandowym są tylko rozwierne.

 

Zamek antypaniczny

Jak działa zamek antypaniczny.

Termin „ewakuacja”, oznacza zorganizowane przemieszczenie ludzi, czasami wraz z dobytkiem, z miejsca, w którym jest zagrożenie do obszaru bezpiecznego. Słowo „zorganizowane”, jest tu słowem klucz, ponieważ obejmuje ono swoim znaczeniem zaprojektowanie i wytyczenie dróg ewakuacyjnych, oznakowanie ich, użycie odpowiednich urządzeń i materiałów dla zapewnienia odpowiedniej ewakuacji.
Warto rozpocząć od tego, czym tak naprawdę jest zamek antypaniczny. Otóż rzeczą, która charakteryzuje zamki antypaniczne jest fakt, że dzięki nim możemy opuścić pomieszczenie kiedy znajdujemy się wewnątrz za pomocą klamki, bądź też dźwigni antypanicznej, bez konieczności użycia klucza. Są nazywane antypanicznymi, ponieważ używane są na drodze ewakuacyjnej na drzwiach lokali, a ich głównym zadaniem jest zapewnienie wyjścia z danego pomieszczenia w każdej sytuacji. Z powodu specyficznej budowy i konstrukcji zamka antypanicznego wymusza odryglowanie w momencie naciśnięcia (tylko od wewnętrznej strony) klamki czy dźwigni. Powinno ono uwalniać drzwi w czasie krótszym niż 1 sekunda, od momentu, w którym pręt osiągnie położenie całkowitego naciśnięcia. Bez względu na wszystkie wprowadzone pomocnicze środki blokujące i/lub odblokowujące, działania pręta powinno umożliwić natychmiastowe wyjście od strony wewnętrznej, w każdej chwili. Zamki antypaniczne świetnie spełniają swoją rolę w dużych skupiskach ludzi, gdzie może dojść do sytuacji wyjątkowych, w których najważniejsze jest jak najszybsze opuszczenie pomieszczenia zagrożonego (np. pożar, dym, itp.).


W naszej ofercie mamy dostępne 2 funkcje zamków antypanicznych:

  • Funkcja B – jest to tak zwana funkcja przełączeniowa, która pozwala na uruchomienie trybu przejścia dwukierunkowego (stosowana do drzwi otwieranych na zewnątrz i pomieszczeń, gdzie musi być zapewnione swobodne wejście). Oznacza to, że jego funkcja polega na tym, że opuszczenie lokalu jest możliwe, natomiast z zewnątrz nikt nie może wejść. Klamki są od siebie niezależne i naciśnięcie jednej (np. z zewnątrz), nie powoduje ruchu drugiej. Natomiast jeśli posiadamy klucz, drzwi mogą być otwarte z każdej strony.

 

  • Funkcja E – tzw. „cofnięcie zapadki”, co pozwala na wejście od zewnątrz tylko przy użyciu klucza. Jest to jedna z najczęściej spotykanych funkcji antypanicznych. Jest to najbardziej odporna wersja na tzw. „zapomnienie”. Oznacza to, że po zamknięciu drzwi pomimo braku zaryglowania kluczem nie można dostać się do lokalu. Jest to świetne rozwiązanie, np. w przypadku kiedy drzwi znajdują się na drodze dostaw, ponieważ stanowią one wejście dla pracowników z zewnętrznej strony. W przypadku tej funkcji na zewnątrz zawsze musi znajdować się nieruchoma gałka. Kluczem można otworzyć drzwi z obu stron.

 


Zgrzewy

Szeroko stosowana stolarka okienna PCV, konkurująca ze stolarką drewnianą, charakteryzuje się między innymi tym, że łączenie poszczególnych elementów, skrzydeł czy ram, następuje w procesie zgrzewania.


Po docięciu elementów specjalistyczna maszyną, zgrzewarka, dokonuje stałego ich połączenia w wyniku nadtopienia płaszczyzn czołowych, a następnie ściśnięcia do czasu wystudzenia tworzywa. By osiągnąć prawidłowy zgrzew należy zapewnić prawidłowe docięcie elementów oraz precyzyjne ustawienie wszystkich parametrów i elementów mocujących zgrzewarki. Takie połączenie powinno zagwarantować trwałe, mocne połączenie zapewniające długotrwałe, bezawaryjne użytkowanie stolarki oraz spełniać walory estetyczne. Rozróżniamy kilka rodzajów zgrzewu, a o ich ostatecznym wyglądzie decyduje odbiorca. Pierwszy najbardziej popularny, mogący mieć zastosowanie do każdego typu profilu, to zgrzew na tzw. „rowek”. Polega on na tym, że wypływki po zgrzaniu są usuwane za pomocą narzędzia przesuwającego się o kilka dziesiątych milimetra poniżej płaszczyzn profilu, co w ostateczności na styku elementów daje delikatny zarys rowka o szerokości narzędzia skrawającego.


Zgrzew rowkowy

Kolejny, to zgrzew „nitkowy”, tu narzędzie skrawające przesuwa się tuż nad płaszczyznami zespolonych profili, usuwające wypływkę równo z ich poziomem. Miejsce zgrzania jest widoczną cienką linią, którą w razie konieczności maskuje się delikatnym uzupełnieniem koloru.


Zgrzew nitkowy

Niewątpliwie ciekawym połączeniem jest zgrzew, w którym miejsce połączenia elementów na zewnętrznej stronie jest prostopadłe. Zgrzew nazywany HFL imituje łączenie okien drewnianych, przez co najczęściej wybierany jest przez klientów do okien w okleinach drewnopodobnych.


Zgrzew HFL

Coraz częściej stosowany jest również tzw. zgrzew „niewidoczny” lub „bezwypływkowy”. Zgrzew trudny technologicznie wymagający specjalnego, bardzo precyzyjnego ustawienia obrabiarek frezujących elementy jak i zgrzewarek. Zgrzew ten zdobywa coraz większą popularność ze względu na jego walory wizualne.


Zgrzew niewidoczny/bezwypływkowy